Er zijn nummers, waarvan je niet meer weet waar en wanneer je ze voor het eerst hebt gehoord.
Dit nummer in de Love song reeks hoort hier voor mij bij. Het is een geweldig nummer. Als de liefde over is en ieder zijn weg gaat, kan het zijn dat 1 van beide spijt heeft van de beslissing en hoopt dat de ander hetzelfde voelt. Of de een heeft in ieder geval de hoop dat de ander tot hetzelfde inzicht komt.
Today I tried to reinstall my media center / HTPC which is Ubuntu based.
I am quite happy with Ubuntu in combination with XBMC as Home Theater PC / mediacenter. But I needed (or wanted) more space. So I decided to do a fresh install of the Lucid Lynx release on a leftover 500 Gb Western Digital drive (Type: WDC WD5000AAKS-00D2B0).
But to my surprise it wouldn’t recognize the western digital hard drive when selecting the install option, something that has not happened to me before. Especially strange as it did see the hard disk with for instance gparted or when adding it as extra drive with the current installation. Strange eh?
Bertolf ken je – als je hem al kent – misschien wel van de begeleidingsband van de sympathieke Ilse DeLange, maar hij is ook al een tijdje voor zichzelf aan de gang.
Van harte ondersteund door Ilse trouwens die een van zijn fans is geloof ik 
Hoe dan ook, Bertolf is alweer toe aan zijn 2e CD “Snakes & Ladders” waar hij dit keer zowaar een album presentatie voor heeft gedaan.
In het 1e deel dat ging over Adagio in G van Tomaso Albinoni werd er in het commentaar ‘geklaagd’ dat dat stuk zo triest overkwam.
Ik ben het daar nog steeds niet echt mee eens maar het is wel een intens stuk waar je vol in mee moet gaan en je denk ik ook wel wat affiniteit met klassieke muziek moet hebben.
Heb je dat niet kan ik me ergens wel voorstellen dat je het trieste muziek vindt omdat de gebruikte instrumenten je dan – blijkbaar – totaal niet aanspreken.
Een heel erg mooi nummer van Marco Borsato…
Heeft eigenlijk geen verdere introductie nodig want de woorden spreken voor zichzelf…
Voor jou zet ik mijn masker af
Met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me welVoor jou zet ik mijn masker af
En hoop dat je dan ziet
Dat ik gewoon een joker ben
Die lacht om zijn verdriet
Ik kijk niet dagelijks naar Pauw & Witteman dus dit optreden heb ik gemist. Maar goed het is ook niet zo alsof P&W dagelijks artiesten hebben die een kort optreden verzorgen natuurlijk
Ik kende Marike Jager ook wel vaag, ik denk van een kort optreden in De Wereld Draait Door of wellicht een keer langs horen & zien komen bij 3FM.
En ik vond het toen op zich wel leuke muziek maar ik voelde me niet direct geroepen om meer van haar te horen.
Maar dit nummer klinkt wel lekker…
Dit nummer kwam zojuist langs in mijn iTunes shuffle dus ik heb hem ook even op Youtube opgezocht en gelukkig bleek hij ook daar te staan.
Maar Kauwgom, thee en wierook is toch wel een van de betere nummers van Bløf.
Niet omdat het zo’n geweldig nummer is, of zo’n gevoelig nummer. Maar dit is gewoon een lekker nummer. Het is een prettig nummer om naar te luisteren.
Als het aan Frits Hessing en Dik Wessels ligt komt de 1e luxueuze ‘gated community’ er in Nederland. En nog wel in mijn provincie ook.
Op het terrein waar voorheen het auto bedrijf van Hessing zat is namelijk nog wat ruimte. En met de term auto bedrijf doe ik het bedrijf geen recht aan want Hessing is de officiële vertegenwoordiger van de automerken Bentley, Bugatti, Lamborghini, Maserati en Rolls-Royce.
Hoe dan ook in 2012 moet Park Bloeyendael worden opgeleverd op het oude terrein van Hessing wat mooi gesitueerd ligt aan de weg tussen Utrecht en De Bilt. Oftewel je bent in no-time in Utrecht maar woont toch enigszins landelijk.
Het is toch wel grappig dat je op een surf tocht van de ene naar de andere artiest uitkomt.
En dan te bedenken dat deze surftocht begon met Ilse DeLange en via allerlei andere artiesten uiteindelijk uitkwam op een 2 meter sessie van Beth Hart.
En Beth Hart kennen we natuurlijk nog van L.A. Song. Je weet wel die ene met die wat rauwe stem.
Ach ja als je in de auto zit hoor je nog wel eens wat. Zoals een oude CD met liedjes die je zelf hebt samengesteld en al jaren niet meer hebt beluisterd. Een CD nog uit het pre iPod tijdperk toen je nog of radio of cd’s luisterde in de auto.
© Trinyx
160 processen uitgevoerd in 0.804 seconden.
