Met de kennis van nu….

Met de kennis van nu…

Met de kennis van nu had men het toen anders gedaan… Tsja “met de kennis van nu” het is de afgelopen weken een veel gebezigd zinnetje.

En met de kennis van nu had Jan-Peter Balkenende zich vast destijds niet ingelaten met de PvdA want je ziet maar weer wat van komt. Wederom een kabinet Balkenende is gevallen.

Gevallen over het harde standpunt van de PvdA over Uruzgan. Omdat de achterban het zo wilde, omdat Nederland het zo wilde.

Ik vraag me soms wel eens af waar het vandaan komt dat ‘heel’ Nederland uit Uruzgan wil vertrekken. Natuurlijk er komen Nederlanders om in Afghanistan en als je er van een afstandje naar kijkt zou je het kunnen bestempelen als een zinloze missie.

Maar een groot deel van de Nederlandse militairen wil blijven juist nu er langzaam resultaten worden geboekt in de opbouw missie. Je kan en mag niet verwachten dat je er even vrede komt brengen in een paar jaar tijd maar het is een kwestie van een lange adem.

We hebben er voor gekozen om in Afghanistan een missie te doen, of je daar destijds voor of tegen was doet er nu niet zoveel meer toe. De vraag is nu moet je je wel terug trekken op het moment dat het net wat beter gaat. Gaan we niet te vroeg weg? Is dit niet een fout die we vaker maken in Nederland? Moet je dit soort besluiten niet nemen met wat je nu weet, in plaats van de argumenten waarop je destijds hebt besloten om nu weg te gaan.

Stoppen we bijvoorbeeld niet ook te vroeg met het maatschappelijk werk in probleemwijken? Stoppen we niet te vroeg met het subsidiëren van allerlei activiteiten net op een moment dat het ook in onze probleemwijken weer net iets beter gaat. Vernietig je hiermee niet alle moeite die je in het verleden hebt gestopt in die wijken, of zoals in dit geval in Afghanistan.

Als je beroeps militair wordt weet je dat de kans groot is dat je uitgezonden wordt en weet je dat er ook een kans bestaat dat je niet terug komt. Niet dat je die kans niet hebt in Nederland trouwens want elke dag komen er gemiddeld 2 mensen per dag om in het verkeer. Maar militair zijn is dus een beroep waar iemand bewust voor kiest en dus ook bewust kiest voor de gevaren van zijn beroep laten we dat vooral ook niet vergeten.

Daarnaast neemt het aantal militairen die overlijden in Afghanistan af, in 2008 kwamen er 4 militairen om, in 2009 3, in de jaren daarvoor was er meer onrust in de provincie en kwamen er dus meer militairen om. Maar je zou dus kunnen stellen dat het inmiddels rustiger is geworden en dat we dus meer toe komen aan de opbouw missies.

Maar misschien leeft in Nederland meer het ver van mijn bed show, het feit dat er meer dan 20 militairen zijn omgekomen, maar dan nog vraag ik me af waarom er zoveel weerstand is tegen deze missie. En laten we wel wezen Afghanistan staat nou niet echt in mijn top 100 van landen waar ik nog eens heen wil. Maar ook of het nou het werkelijk waard was om het kabinet over te laten vallen in deze moeilijke tijden…..

Niet dat ik nou daadwerkelijk een uitgesproken mening heb voor het blijven in Uruzgan, maar ik zeg ook niet blind dat we weg moeten gaan. Wat mij opvalt aan de discussie is dat de militairen willen blijven om de klus af te maken, dat ouders van overleden militairen vinden dat we moeten blijven. Dus in die zin is het jammer dat we nu door de val van het kabinet wel weg moeten. En ik hoop dat het werk dat onze mensen hebben geleverd niet voor niets is geweest want dan zijn die 21 militairen zeker voor niets omgekomen.

In dit licht was de uitzending over Uruzgan van Nova College Tour van begin januari wel een boeiende uitzending.

Be Sociable, Share!

•