Ach die Bea toch….
“Ach die Bea toch” dacht ik toen ik een flard hoorde van wat ze had gezegd in haar kerst toespraak. Dat we allemaal geïndividualiseerd zijn is te wijten aan SMS en het grote boze internet.
Ze wordt blijkbaar echt oud inmiddels en al dat “nieuwerwetse” gedoe kan ze niet meer volgen. Te modern, te onbegrijpelijk, en dus komt ze op een moment dat ze denkt “vroeger was alles beter…”. Maar de maatschappij veranderd, misschien niet altijd en alles op een positieve manier maar hij veranderd.
Ik ben het dan ook niet met onze koningin eens dat de individualisering van onze maatschappij komt door het gebruik van SMS, Twitter, Hyves en al die andere moderne nieuwe communicatie technieken. De individualisering is mijn inziens al begonnen voor het tijdperk van SMS’en en internet namelijk. Ook begin jaren 90 toen er zelfs nog geen “Kermit telefoon (greenpoint)” was had je al individualisering. Toen moest je elkaar nog bellen via de vaste lijn en hopen dat de ander thuis was.
En misschien waren de gesprekken die je voerde toen kwalitatief beter. Maar komt dat dan ook niet omdat je elkaar niet zo vaak sprak en je dus meer te vertellen had?
In de huidige tijd wordt SMS & MSN misschien meer gebruikt voor vluchtige gesprekken, even van “Hee hoe gaat ie?” of “waar ben je?”. Mensen hebben volgens mij vaker maar minder lang contact met elkaar. Maar dat betekent niet automatisch dat ze niet bij elkaar komen voor een goed gesprek, of dat een goed gesprek niet mogelijk is via email of MSN.
Maar goed dit is nou eenmaal de manier waarop we nu communiceren. Wellicht is in een eerdere kerst toespraak wel de schuld gegeven aan de vaste telefoon, en daarvoor aan de postduif. Maar we willen denk ik niet terug naar het tijdperk dat iemand nog op zijn paard moest stappen om een boodschap over te brengen.
Daarvoor brengt de huidige techniek ons ook teveel goeds. We hebben de mogelijkheden nu om met elkaar in contract te treden, om dagelijks even te bellen of sms’en als je op vakantie bent, om het nieuws (bijna) realtime mee te maken en om weer in contact te treden met oude vrienden.
En natuurlijk ben ik het wel eens met de stelling dat het internet ook vele donkere steegjes kent. Het anoniem (aan de andere kant anonimiteit op het internet bestaat eigenlijk niet) achterlaten van reacties op sites, het haat zaaien etc. Het is allemaal makkelijker geworden op het internet. Een bepaalde groep voelt zich veilig achter hun beeldscherm hun ideeën te spuien. En ook al zijn jij en ik het daar niet mee eens zolang ze geen dingen doen niet strafrechtelijk verboden zijn mag het gewoon.
In moeilijke omstandigheden is echter ”tastbare nabijheid” nodig om solidariteit en compassie op te roepen. ”Echt contact ontstaat in daden en woorden. Taal is onmisbaar bij het opbouwen van vertrouwen.” volgens Bea.
Tja zoveel mensen zoveel wensen, niet iedereen is gelijk, niet iedereen heeft daden en woorden nog om “echt contact” te maken. En natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen, mensen die alleen nog maar opgaan in hun online wereld vol twitter, facebook, myspace en hyves. Mensen die vele online vrienden verzamelen zonder dat het echt diep gaat. Maar dat soort uitzonderingen zijn van alle tijden.
En het lijkt mij persoonlijk ook stug dat SMS’en en internet voor een belangrijk deel verantwoordelijk zijn voor de mate van individualisering waarin we ons nu bevinden. Die zou dan in nog geen 10 jaar tijd moeten hebben plaats gevonden want hoeveel mensen hebben hier nou al werkelijk langer dan 10 jaar internet of een mobiele telefoon. En zeker twitter, hyves en MSN (wie kent ICQ nog?) zijn al helemaal nog niet zo oud…
Individualisering die is er inderdaad, maar dat lijkt mij iets wat langzaam aan groeit, wat zijn tijd nodig heeft en waar de hele maatschappij (inclusief Koningin en regering!) invloed op heeft.
Maar we moeten het niet gaan afschuiven om dat contacten tegenwoordig vaker vluchtig zijn. Het gaat juist om vaker contact, en om contact met meer personen. En zolang je ook nog regelmatig ‘echt’ contact hebt met mensen lijkt mij niks mis het medium. En komt het op mij vooral over als iemand die niet met de tijd mee gaat.
Via deze onpersoonlijke weg wil ik iedereen toch een heel prettige 2e kerstdag toewensen 
Gerelateerde artikelen:
U kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. U kunt een bericht achterlaten, of een trackback geven op uw eigen site.
Ik herken je verbazing. Vond het nogal bijzonder. Ik denk namelijk dat vaker contact niet altijd luchtiger hoeft te zijn. Anonimiteit kan juist ook bijdrage aan diepgang, omdat je meer durft te zeggen omdat de ander je niet kan zien (hakkelen, rood worden of huilen). Ikzelf had mijn ervaringen van de vervelende jaren niet zo goed kunnen verwerken als nu als MSN en mail er niet waren geweest. Omdat ik nu durfde, kon ik het na een tijdje ook in real live. Dus ik ben alleen maar blij met de ontwikkelingen.
Daarmaast kan ik nu contacten onderhouden met vrienden van andere kanten van het land. Even een half uurtje babbelen voordat het gezin weer alle aandacht vraagt. En je weet of iemand open staat voor contact, want anders is de MSN wel uit. Je belt dus ook niet meer ongelegen. Daarnaast is bellen fors duurder, dus de hoge kosten kunnen contacten dan juist in de weg staan van verder dan fiets afstand.
En helemaal na mijn auto ongeluk…. Super dat internet! Shoppen, mailen, MSN en updates naar kantoor. En sinds kort ook vanuit huis werken, dus onderdeel zijn van de maatschappij.
Niet dat ik twitter, ik MSN pas sinds 2 jaar, blog niet, heb geen foto’s online. Dus ben misschien wel net zo onlinerig als Bea.
Nee, ik herken het dus niet wat Bea zegt.
Ik heb onze Bea niet gehoord dus daar kan ik niet over meepraten , maar Jolanda , jij zegt “Anonimiteit kan juist ook bijdrage aan diepgang, omdat je meer durft te zeggen omdat de ander je niet kan zien (hakkelen, rood worden of huilen).”
Ik ervaar dat juist vaak als een nadeel, ik kan nml heel makkelijk heel vrolijk typen maar heb een gezicht wat boekdelen spreekt ..
Ik kan dus heel luchtig typen over situaties/onderwerpen en ondertussen een knallende hoofdpijn ontwikkelen van de spanning of heel diep gekwetst worden door iets wat iemand schrijft terwijl de ander er niets van merkt , vind het niet altijd zo’n voordeel dus al is het soms ook reuze handig idd
Ik denk dat Bea het ook meer had over het anoniem maar afgeven op iedereen en bedreigen van mensen. Dat is natuurlijk meer gemeengoed geworden tegenwoordig (Geen Stijl is daar vind ik wel een voorbeeld van, maar je ziet het ook vaak in commentaren bij kranten).
En in dit soort gevallen ben je natuurlijk niet anoniem (ik weet wie je bent..) maar wel op afstand.. En de een vind dat prettiger dan de ander.