Orgaan donatie
Ik ben pro orgaan donatie.
En ik juich dan ook elk initiatief dat wordt gedaan om mensen bewust te maken van het nut van orgaan donatie erg toe.
Zo was “De grote donor show” van BNN wellicht erg confronterend en werd er veel gesproken over de show en over orgaan donatie maar heeft het nauwelijks geleid door tot meer donoren.
En ook de vorige campagne op TV en per post heeft weinig zoden aan de dijk gezet. En dat is jammer want ieder jaar sterven 150 mensen omdat er geen donor beschikbaar is.
Er zijn nog zo’n 7.5 miljoen mensen die niet hebben aangegeven of ze wel of geen donor willen zijn. En volgens onderzoek staan 3 miljoen van die mensen positief tegen over organen of weefsel donatie na overlijden. Dit zou een verdubbeling van het aantal donoren betekenen (!)
Persoonlijk ben ik al vele jaren donor. Een klasgenootje op de mavo heeft me overtuigd om een donor codicil in te vullen. Zelf had ze overigens een nier nodig, dus ze lag ook regelmatig in het ziekenhuis. Maar evengoed was ze een heel optimistisch persoon die van elke dag genoot.
Toen later de donor registratie op een andere manier ging heb ik uiteraard mezelf opnieuw geregistreerd.
Natuurlijk is het voor eenieder een persoonlijke keuze. Ik zou niemand willen dwingen om donor te worden als hij/zij daar persoonlijk twijfel bij heeft. Maar ik zou die 7.5 miljoen mensen wel willen oproepen om in ieder geval een keuze te maken.
Hiervoor hebben verschillende organisaties zoals bijvoorbeeld het Astma Fonds, Diabetes fonds, Hart stichting en Nederlandse Transplantatie Stichting de handen ineen geslagen voor een nieuwe donor campagne “Nederland zegt Ja.” welke 3 jaar zal lopen.
Doel is dus om het het aantal orgaan donoren omhoog te brengen zodat er geen tekort aan donoren meer is. De wachttijd in Nederland voor een donororgaan is namelijk lang. Vorig jaar stonden 1300 mensen op deze wachtlijst. Een nierpatiënt wacht ongeveer vier jaar op een donornier, voor andere organen is de wachttijd gemiddeld een jaar.
De campagne draait om de website www.jaofnee.nl. En wellicht heb je de reclame voor de campagne op TV al gezien. Ik heb persoonlijk wel mijn twijfels bij de reclame op TV want ik vind ‘m niet echt duidelijk overkomen en bovendien ook enigszins irritant.
Hoe dan ook registreer je bij het donor register zelfs al is het met een nee!
U kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. U kunt een bericht achterlaten, of een trackback geven op uw eigen site.
Ik ben ook al zo’n jaren donor. Vroeger nmog gewoon met het kaartje, tegenwoordig geregistreerd. Ben ook groot voorstander en dus niet alleen omdat mijn moeder een nier nodig heeft, want dat zou ik ergens wel hypocriet vinden.
Het is wel zo dat ik sinds mijn moeders ziekte collecteer voor de Nierstichting. Want mijn persoonlijke belang voor nieronderzoek is (helaas voor anderen) groter dan dat van andere onderzoeken. Maar zo werkt het denk ik bij iedereen.
Ik denk dat er twee dingen zijn die mensen tegen houdt om donor te worden:
- Niet weten hoe je lijf er na die tijd uit ziet en of je wel echt door bent op het moment dat ze ervoor kiezen (dus dat het wel handig uitkomt). Dat is puur gevoel, maar speelt geen campagne op in.
- Naar wie gaan je organen? Ik roep zelf al jaren dat ik er moeite mee heb dat mijn longen zouden gaan naar iemand die jarenlang heeft gerookt en dan lonkanker krijgt. Want diegene heeft bewust ervoor gekozen. Ik heb daar persoonlijk echt moeite mee. Maar aan de andere kant, waar leg je dan de grens? Wat is bewust, weat kon je weten en hoe etisch is dat? Of mijn nieren naar iemand die zelf weigert donor te zijn, ook zo’n punt. Wel nemen en zelf niet geven? Dat vind ik nog steeds de lastigste in het hele donorschap.
Maar ik ben wel donor en gadf ook altijd bloed, maar dat mag ik helaas niet meer. Dus aan iedereen die dit leest (naar de NEM): ” gewoon DOEN!”
Ik stel eigenlijk geen eisen aan diegene die mijn organen ofzo zou ontvangen. Kijk als het even kan natuurlijk niet naar iemand die zich heeft kapot gedronken of z’n leven lang heeft gerookt. En liefst wel naar iemand die ook donor is.
Maar volgens mij maken die mensen zelf schuldig zijn per definitie al een lagere kans dan iemand die wel gezond heeft geleefd. Maar als mijn organen iemand kunnen redden dan is dat beter dan niemand redden.
Ik ben er dus redelijk relaxed mee. Als mijn organen bruikbaar zijn dan mogen ze eenieder er mee redden die daar baat bij heeft. Ik heb ze toch niet meer nodig.
Ook ik ben al sinds ik 16 ben orgaandonor.. Niet dat het wettelijk was, maar ik had zon kaartje ingevuld samen met mijn broer, en we hebben onze ouders dit dus ook meegedeeld
Toen het systeem werd verandert heb ik me ook wederom laten inschrijven als donor, zal afwachten zijn wat ze kunnen gebruiken, maar goed dat merk ik toch niet meer..
IK blijf het jammer vinden dat nabestaanden alsnog de wilsbeschikking naast zich neer kunnen leggen.. Het gebeurd niet vaak, maar 1 keer is in mijn ogen al te vaak.
Ook een groot probleem is dat nabestaanden van mensen met geen wilsbeschikking, wat hier de reden ook van is, alsnog weigeren. Ook wel te begrijpen aan 1 kant, maar wat als die persoon het eigenlijk wel wilde, maar te laks was het te regelen.. helaas dus..
Wat dat betreft ben ik voor het Belgische systeem: iedereen is orgaandonor, of je moet expliciet aangegeven hebben dit niet te willen zijn.
De mensen die uit geloofs- of levensovertuiging dit dus pertinent niet willen, die schrijven zich gelijk uit.. waardoor de mensen die het nu “vergeten” om te laten registreren dan zowiezo gewoon donor zijn.
Nu weet ik dat Nederlanders niet houden van dit soort gedwongen zaken, maar wacht maar tot er iemand in hun naaste omgeving een orgaan nodig heeft en er zijn er geen…
Ik dus ook het donor codicil. En dat dan in m’n portomonee..
Ik denk dat je al een hoop kan voorkomen door duidelijk met je nabestaanden te spreken over dat het iets is wat je echt echt echt wilt. Want ik kan me voorstellen dat je nabestaanden op zo’n moment er niet echt bij stil staan als je het ze niet duidelijk maakt en dan vooral denken aan zoon-lief,dochter-lief,vrouw-lief etcetc die dan opengesneden gaat worden en niet meer “heel” zal zijn.
Dus als je duidelijk maakt aan je naasten dat het iets is wat je echt wil dat het dan makkelijker wordt om te denken ‘ze wilde het zo dus het moet zo’ op zo’n naar moment.
En tja als je het echt wil dan schrijf je je wel in. Er is genoeg campagne gevoerd..
Ik twijfel nog een beetje over het iedereen behalve als je je uitschrijft systeem. Dat is ook wel weer rigide. Het lost het probleem misschien wel op maar aan de andere kant je eigen lijf, je eigen keuze. En geen keuze is ook een keuze natuurlijk.
Dus ik hoop vooral op de common sense van de mensen
Nou ja, als je niet wilt, kun je dat dus aangeven..
Lijkt me dan juist vrij makkelijk..
Bewezen is dat mensen sneller aangeven als ze echt iets niet willen, ipv iets wel willen
Stg 2 Miljoen Handtekeningen heeft in sept. 2009 een campagne gelanceerd voor invoer van een actief donor registratie systeem (ADR). Op de site http://www.2miljoenhandtekeningen.nl kan je de petitie tekenen. Wij hopen dat dit massaal gabeurt, want alleen een wetswijziging kan, in samenhang met hele goede voorlichting en een beter ziekenhuisbeleid, leiden tot een afname van de groeiende wachtlijsten.
Je tekent dus voor een ander, effectiever systeem. Je tekent niet per se voor donorschap. Want de keuzevrijheid blijft gewoon behouden. Zegt het voort! De petitie loopt nog tot 1 juni 2010.
Beste Olga,
Mijn handtekening heb je alvast hoor. En uiteraard ook doorgestuurd via ‘tell a friend’. Succes met de actie.
Jolanda
Op zich goed initiatief, dat het effectiever is ben ik het wellicht ook wel mee eens. Dat het het beste systeem is ben ik nog niet over uit. Ik ben dus niet perse een voorstander van ADR.
Als ik kijk naar het kern team dan vraag ik me dan toch af wat de mensen hebben getriggered die zelf zeggen dat ze tot de non responders behoren in het huidige systeem. Als het ze daadwerkelijk aan het hart zou gaan lijkt me dat je wel even de moeite had genomen om dat donor formulier in te vullen. Aan de andere kant zijn die wellicht juist het bewijs dat een ADR beter werkt. Maar aan de andere kant de “luiheid” van de mens is voor mij geen reden om over te stappen naar een ander systeem waarbij je donor bent tenzij je zegt dat niet te willen. Want ook dan zullen er mensen zijn die niet willen maar dat vergeten te zeggen.