Icons of War en Robert Capa – Rotterdams Fotomuseum

Wat zal ik morgen eens gaan doen?

Nou die vraag stelde ik mij dus eergisteren. Ik wist dat ik de hele dag weg wilde zijn. En zoals vaak in het verleden was mijn eerste keus naar de zee.

Ik ben geboren in Scheveningen en ondanks dat het nu een toeristisch mekka is, ga ik er graag terug naar toe. Er zijn altijd stukken zee en strand, vooral bij de haven, waar je geen last hebt van de boulevard, en trouwens daar af en toe rondlopen is ook wel leuk als het niet té druk is.

Verder loop ik dan ook altijd even langs mijn geboortehuis, in oud Scheveningen, erg leuk.. Het sfeertje blijft apart en gezellig, ik hou er wel van.

Maar goed, mij werd meegedeeld dat het weer nogal eens niet mee zou werken aan mijn masterplan. (nog bedankt ) dus tja wat dan?

Slecht weer.. weg willen… och ja ik heb een museumjaarkaart En laten er toevallig een aantal foto exposities zijn waar ik toch al eens naar toe wilde gaan.

Dus een plannetje gemaakt.. Eerst naar Rotterdam naar het Nederlands Fotomuseum en daarna doorrijden naar Den Haag om daar naar het Fotomuseum daar te gaan.

De reis ernaartoe was niet spannend, alles liep gesmeerd. Wel geinig het Nederlands Fotomuseum ligt tegenover de haven terminal, ik geloof dat vanaf hier wat overtochten gaan, het was er best druk, en was het wat minder regenachtig geweest was ik even gaan kijken maar ik was inmiddels al kleddernat..

In Rotterdam wist ik dat werk van Robert Capa hing, een oorlogsfotograaf die naam heeft gemaakt door als 1 van de eerste fotografen de oorlog van heel dichtbij te fotograferen. Voor het eerst heeft hij de Spaanse burgeroorlog gefotografeerd. Ook werk vanuit de 2e wereld oorlog was te zien. Het is heel mooi werk. Bij een oorlogsfotograaf heb ik toch vaak het idee van gruwelijke beelden, en bij veel foto’s is dat natuurlijk ook zo, maar ook de hoop zie je terug op veel van zijn foto’s. De dagelijkse dingen waar je niet bij stil staat als je aan oorlog denkt gaan gewoon door. Een foto die mij erg bij blijft is een foto van een groepje soldaten die half tegen een rots schuil zitten in een bombardement die lekker hun lunch zitten te eten. Dat contrast kon Capa heel goed laten zien.

Ook lagen er handgeschreven brieven van hem. Waaronder een brief aan zijn moeder net nadat hij D-day had gefotografeerd. Heel indrukwekkend. Maar wat nog meer indruk op mij maakte was dat naast deze brief een uitleg lag over wat er met de rolletjes film is gebeurd. Er waren veel rolletjes geschoten, maar een aantal waren verpest door het zeewater. De paar die wel ontwikkeld konden worden zijn in de doka, en dit is echt erg, verprutst door een fout in de ontwikkeling. Dus van zijn hele reportage konden maar enkele foto’s gepubliceerd worden. Ik geloof dat het er nog maar 11 waren waarvan er 10 gepubliceerd zijn. Dat zal een grote nachtmerrie zijn geweest. Dit is dus zeker de moeite waard om eens te bezoeken als je in de buurt bent De tentoonstelling hangt in het Nederlands fotomuseum tot 3 januari 2010.

Het fotomuseum heeft natuurlijk meerdere zalen en er was een kleine zaal LP II die enorm veel indruk op me heeft gemaakt. Hier hing Icons of War, een bonus tentoonstelling die tot 15 november te zien is. Hier heeft het museum DE iconen (lees bekende foto’s) uit de oorlogsfotografie op geniale wijze tentoongesteld. Er hangen grote schermen waarop foto’s worden geprojecteerd. De schermen zijn enorm groot en je loopt er als het ware doorheen. Het zijn de beelden die de meeste wel kennen, ik kende ze niet allemaal, maar als je aan oorlog denkt zijn er toch bepaalde foto’s die je daarmee in verband brengt. Wie kent niet deze foto of deze foto.

Maar het zijn niet alleen de beelden die je raken er is geluid. En het geluid is niet overdreven  hard. Sterker nog, ik was alleen in de zaal, en ik moest goed luisteren. Het is geluid waarvan je even denkt, ik hoor het niet goed, mijn oren even spitsen, en terwijl je dat doet, dringt langzaam door wat je hoort en dat heeft impact. Dat had  het in ieder geval op  mij Je hoort op een moment geroezemoes wat doorzet in angst en doorzet in paniek en dan snap je ineens dat je een bombardement hoort en meemaakt.. Heel apart, maar heel heel indrukwekkend gemaakt, mijn complimenten aan de makers! Enig minpuntje was dat ik bij de kassa gewaarschuwd werd dat het nogal heftig zou zijn, hierdoor ging ik niet als leeg canvas naar binnen, denk dat het dan nog indrukwekkender was geweest.

Na al dit heftigs vond ik het een heerlijke afwisseling dat er nog een expositie was. Dit waren de inzendingen voor de Fotoprijs 089. Helaas voor geïnteresseerden hangt hij er alleen vandaag nog. Mijn timing was eens een keer goed Erg leuk om te zien wat verschillende mensen met 1 thema doen. Zeer inspirerend om te zien, en ik heb besloten volgend jaar mee te doen Dus wie weet hang ik er zelf ooit ook Je moet ambities houden natuurlijk

In het volgende blog kunnen jullie lezen over mijn Den Haag belevenis

Be Sociable, Share!

• 

Gerelateerde artikelen:

1. Icons of War