Vriendschap
Vrienden zijn voor iedereen belangrijk. Of je nu veel sociale contacten hebt of een paar hele goede vrienden, iedereen leeft er wel van op als hij/zij zijn verhaal kan doen en eens goed kan lachen 
Nu ben ik geen heel erg sociaal persoon. Dat komt omdat ik me in grote groepen vaak erg ongemakkelijk voel. Ben dan zeer zelfbewust en heb altijd het idee er niet tussen te passen. Geen idee waar dit vandaan komt en ach op mijn leeftijd zal het een illusie zijn te denken dat het nog over zal gaan 
Maar dan nog… Ik heb een hekel aan de telefoon… Kom vaak niet uit mijn woorden en kan dan dingen die ik wil zeggen niet goed uitleggen. Ik heb in de afgelopen jaren gemerkt dat deze eigenschap niet helpt om contact met vrienden te onderhouden. Ook wil ik nooit zeggen hoe het nu echt met me gaat, en tja liegen is niet een eigenschap ik ik bezit dus dan bel ik maar niet … ook dit blijkt niet handig te zijn, want wat blijkt de “echte” vrienden willen dus waarrempel het ook weten als je je niet geweldig voelt.
Nu ben ik dus een type wat een paar goede vrienden boven veel sociale contacten stelt En dan nog is het voor mij moeilijk om deze contacten te onderhouden. En hoe vervelend ik dit vind, ik kan mijzelf er maar niet toe zetten om de telefoon te pakken savonds en eventjes te bellen.
Gelukkig heb ik dus een aantal vrienden die dit snappen… ze zullen ook nooit als ik eindelijk bel zeggen… waarom heb je zo lang niets van je laten horen ok sommige wel, maar dat heeft andere redenen 
En deze groep belt mij ook wel eens gewoon op… geschrokken neem ik dan vaak op, en is het toch een best gezellig gesprekje waarin ik vaak dan afspreek om langs te komen, dit indien mogelijk en ook dat word gelukkig weer begrepen.
Dus ben ik eigenlijk een heel gelukkig mens met een paar, goede vrienden die mijn situatie gelukkig begrijpen en hier geen problemen mee hebben. Nu nog echt deze week een goede vriendin bellen die inmiddels weer een kindje heeft gekregen.. en snel afspreken de kleine (inmiddels niet meer zo heel klein) spruit eens te gaan bewonderen.
U kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. U kunt een bericht achterlaten, of een trackback geven op uw eigen site.
Echte vrienden zijn fijn
Ja die zijn inderdaad fijn..:)
Ow en niet te vergeten er zijn er ook waar je jaren geen contact mee hebt en als de wegen elkaar weer kruisen het net is of je elkaar nooit uit het oog bent verloren
Echte vrienden… Ik ben tot de conclusie gekomen dat de definitie van wat iemand een vriend noemt erg verschilt. De een vindt dat echte vrienden de mensen zijn met wie je gaat stappen, lol hebt, naar de film gaat enzo. Voor mij zijn mijn mannen (en ja, twee vrouwen) de mensen die je belt als er wat is, die ik soms weken niet spreek maar waarmee het altijd goed is als we elkaar spreken. Waar je een goed gesprek mee kunt voeren over wat je bezig houdt, die je een spiegel voorhouden, waar je stil bij kunt zijn, klein kan zijn (legitiem mee kan knuffelen
) en die je af en toe meeslepen. En sommigen ken je al jaren, een enkeling verdwijnt en anderen komen ineens je leven binnen denderen, leveren hun bijdrage van dat moment en zijn weer weg. Maar vergeten doe je ze nooit meer. Tja, en daar passen er bij mij dus geen honderden van in mijn leven, want dan kan ik niet geven wat ik wil geven aan vrienden.
Oh ja, en er is een nieuwe ongedefinieerde soort
. Een type dat praat via toetsen, zorg uit over hoe het met de ander gaat, oprecht ‘luistert’, me aan het lachen maakt. Maar waar ik nog geen label op kan plakken, omdat ik het niet goed in een vakje kan stoppen. Want het is anders dan de vrienden die ik al heb. Oh ja, en sociaal, over die definitie wil ik nog wel een balletje opgooien na de mails van van de week. Niet mee eens dus!
Maar wat maakt het ook uit hoe je het noemt…? Uiteindelijk zijn vrienden de mensen die er zijn als je elkaar nodig hebt, je de waarheid zeggen en je lekker jezelf laten zijn. Oh ja, en waarmee je lol kunt hebben. En daar zijn er maar een paar van.
Ehm het niet sociaal zijn gaat over mijzelf, En ik kan me vergissen maar volgens mij mail ik niet met jou.
Gok dat dit stukje voor pascal is. 
Klopt. sorry. Niet eens gezien dat de tekst van jou was…. sorry. Grappig, want Pascal mailde onlangs iets vergelijkbaars. Dus niet eens gekeken of het van jou was. Tot nu toe wist ik dat al binnen 3 regels, nu niet eens opgevallen. Dus…. toch familie? Grapje hoor, hij heeft al uitgelegd dat jullie vrienden waren en zijn.
Qua inhoud zou het inderdaad ook grotendeels op mij kunnen slaan.
Hoewel ik niet schrik als er mensen bellen, en ik zowaar sommige vrienden ook nog uit mezelf op bel (al gebeurd ‘t niet vaak)
En ook ik ben dus niet echt sociaal volgens mijn definitie van het woord.
Je weet dat ik dat niet met je eens ben, maar ga je vandaag niet tegen spreken. Wil naar bed, is al veel te laat.