Glacier National Park
Er zijn 2 Glacier parks in Noord Amerika en dat is op zich best verwarrend. Er is er namelijk 1 in Canada en 1 in de Verenigde Staten.
Die van Canada is eigenlijk maar zo-zo. Het is meer dat de weg er toevallig doorheen gaat al schijn je er wel goed te kunnen hiken en in de wildernis te kunnen kamperen.
Maar goed ik ga hier natuurlijk de foto’s plaatsen van Glacier National Park van de Verenigde Staten. Eigenlijk een combinatie park samen met het Waterton National Park (wat wel weer in Canada ligt). Het zogenaamde Waterton – Glacier International Peace park. Om de vriendschap tussen Canada en de Verenigde Staten nog maar eens te benadrukken.
Onwillekeurig moet ik dan altijd denken over de vele grappen die in televisie series of films worden worden gemaakt over de Canadezen..
Hoe dan ook, Glacier National Park ligt als je via Waterton National Park reist net voorbij een pitoreske grens overgang. Een grens waar we overigens zo’n beetje binnenste buiten werden gekeerd want wie over zo’n kleine grens overgang gaat moet haast wel wat te verbergen hebben (?). Hoewel er waarschijnlijk vooral toeristen overheen gaan.
De weg binnen Glacier Park wordt ook wel de Going to the sun route genoemd, geen idee waarom overigens, zal wel te maken hebben met dat je behoorlijk stijgt om langs de continental divide – een van de vele plekken waar het water of naar de Atlantische oceaan of naar de grote oceaan stroomt – richting de zon rijdt.
Een ander bijzonder punt is dat in de winter de weg helemaal onder gesneeuwd raakt en dat de pas op z’n vroegst pas rond mei open gaat. Maar helemaal zeker kunnen ze dat nooit zeggen omdat als er nog laat in het seizoen sneeuw valt moet dat weer worden opgeruimd. Je kan dus ook hele mooie foto’s zien op de site van de park service van hoe ze de weg begaanbaar maken inclusief kaartje van waar ze precies zijn.
Glacier National Park is heel gevarieerd, je kunt zowel watersporten in de meren die Glacier Park rijk is, skieen tot soms in Juni aan toe, en als de sneeuw weg is kun je uiteraard hiken. Daarnaast zijn er ook genoeg campings in het park. Overigens is het park ook in de winter vaak wel toegankelijk aan beide kanten van de pas. Alleen is de Going to the sun route dus dicht gesneeuwd. Maar zowel in het voor seizoen valt er genoeg te beleven (als er nog sneeuw ligt), in het hoogseizoen, of in het naseizoen (als de sneeuw weer begint te vallen).
Een van de leuke dingen is dat het park in elk seizoen anders is. Als de sneeuw nog smelt dan zijn er bijvoorbeeld veel meer watervallen. Maar als de sneeuw is weg gesmolten drogen deze uiteraard op. Maar ook dat deze verschillen zich in bijvoorbeeld amper 2-3 maanden zich af kunnen spelen.
Hoe dan ook een leuk park om eens te bezoeken als je tijd over hebt. En nog iets meer tijd als je graag hiked, of als je genoeg geld hebt om een bootje in het water te laten 
Gerelateerde artikelen:
U kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. U kunt een bericht achterlaten, of een trackback geven op uw eigen site.
